Wie ben ik?

Op zoek naar mezelf!

Gemiddelde leestijd: 10 minuten
Wie ben ik? Op zoek naar mezelf!

De vraag, wie ben ik? en kreet, Ik ben op zoek naar mezelf! wordt steeds vaker gesteld en/of gebezigd door ons en zijn vele mensen dan ook aan het doen. Maar weet dat je in de kern, de oorsprong, een mooi en liefdevol persoon bent. Maar naarmate het leven zich vordert, wordt je gevormd door een enorme bagage aan ervaringen, trauma’s en dingen die je zijn overkomen.

Deze bagage heeft je weg geleid van je kern, de kern wie je in wezen bent. Sommige mensen hebben een bagage vol met meer fijne ervaringen en sommige een bagage vol met meer nare ervaringen. Maar iedereen heeft in zijn bagage wel vol met een mix van deze ervaringen.

Zo groeit de één op in deze mooie wereld en de ander groeit op in deze ellendige wereld en maakt het dus lastig om te zien wie je nou eigenlijk bent. Het wil ook nog niet zeggen dat diegene die in deze mooie wereld leeft, ook voelt en weet wie hij is!

Inhoudsopgave

Jouw innerlijke licht

Als we even een visueel beeld vormen, dan kun je je stralende zelf zien als een gloeilamp. Je kern brandt vol op en is helder bij de geboorte. Elke negatieve of nare ervaring, noem het gerust trauma en zo ook opgelegde overtuigingen van een ander of van jezelf, legt een lapje stof op je lamp.

Naarmate je je leven doorloopt, de opvoeding die je “geniet”, school, maatschappij, werk, des te meer ervaringen en overtuigingen erbij komen, des te meer lapjes stof op je lamp komen te liggen. Uiteindelijk zie je/voel je je licht niet meer schijnen door die dikke laag aan lappen stof en zit je al lang niet lekker in je vel.

Zo noem ik ook nare ervaringen een trauma, waarom vraag je je af? Ogenschijnlijk kleine gebeurtenissen in bijvoorbeeld je prille jeugd, kunnen uitmonden in bijvoorbeeld grote angsten of dwangmatige gewoontes op latere leeftijd. Terwijl we niet weten dat dat de oorzaak van deze problemen zouden kunnen zijn, die vele jaren geleden is gebeurd.

De trauma’s die je gaandeweg oploopt

Een voorbeeld zouden kunnen zijn, waarom ben je claustrofobisch? Zat je in je kamertje en kon je niet bij de deurklink komen en huilde/schreeuwde je om je moeder die buiten de was aan het ophangen was en je 10 minuten lang niet hoorde? En jij uiteindelijk in paniek raakte omdat mama maar niet kwam.

Reken maar dat dit een trauma op kan leveren, al beseffen wij ons dit niet. Deze ervaring zet zich vast in onze hersenen en bij de gedachte al, dat je in een afgesloten ruimte zou kunnen komen te zitten raak je in paniek. Je hersenen slaan op hol, want weet je nog toen! Al kun jij je dat dan niet meer herinneren.

En zo zijn er zoveel ervaringen die ogenschijnlijk niet zo erg lijken vanuit onze, stel je niet zo aan zo erg is het niet maatschappij, toch kunnen deze ervaringen onze leven weldegelijk enorm beïnvloeden.

Maar wat je je misschien niet beseft, is dat je licht nog altijd vol op brandt. Het is dus de zaak om hem weer te gaan “zien” branden. Dit kunnen we doen door de lapjes er (geleidelijk) van af te halen door zelfontwikkeling en bewustwording. Geef jezelf de kans en ga ervoor, pak je verantwoordelijkheid om je geluk (terug) te vinden.

Het zit in je, je hoeft het niet te zoeken, het is nooit bij je weggeweest. Het is slechts verbloemd door de sluier waar we doorheen zijn gaan kijken.

Maatschappelijke dwang

We worden geboren onder de maatschappelijke dwang te volgen wat de massa doet en wat de massa van je verwacht dat je doet of gaat doen. Dat we onder andere naar anderen kijken en oordelen, dat we willen dat een ander ons mooi en goed vind en dat we moeten presteren. We groeien ermee op en weten niet beter, want het is ons aangeleerd. Zodoende wordt ons helemaal afgeleerd te kijken naar onszelf en bezig te zijn met onszelf, onszelf te ontwikkelen in deze wereld waar veel meer mogelijk is dan dat de maatschappij ons laat zien.

Ook horen we in onze prille jeugd heel veel nee van onze ouders en let maar eens op hoe vaak je het zelf zegt (tegen je kind.) Vaak zeggen we nee omdat het niet uitkomt of dat je het druk hebt of dat je geen zin hebt of noem het maar op. Het vervelende is ook nog dat we er vaak geen reden bij geven, het is gewoon nee. Je hoort dus zoveel nee als kind dat je uiteindelijk ook de illusie krijgt dat er niet veel keuzes zijn en dat er niet veel mag of kan.

Maatschappelijke dwang

Waarom ben je materialistisch?

We groeien op en leven in de gedachte, hoe meer ik heb aan materiële spullen, des te gelukkiger ik ben. Kijk maar naar die ander, die moet wel heel gelukkig zijn met al zijn spullen! Daarbij vinden we het ook niet leuk als we die ander zien met meer of mooiere spullen dan jij. Er komen dan ook vragen op zoals, waarom heb ik dat niet? Hoe doet hij dat? Waarom kan ik dat niet? Dus zo zijn er een hoop negatieve gedachtes over vooral onszelf, want jij mist wat. We hechten ons aan spullen in plaats van dat wij waarde hechten aan onszelf.

En nou hoor ik je denken, de materiële wereld bied zoveel mooie spullen mag ik dan niet genieten? Kort geantwoord, natuurlijk mag jij ook genieten van wat je hebt. Maar als je zelf ongelukkig bent en je koopt een nieuwe gadget, ben je dan gelukkig? Jazeker wel, een paar dagen, een week of misschien zelfs een maandje. Daarna voel je je weer ongelukkig want die gadget is maar weer gewoon een gadget en je “mist” toch wat.

Hetgeen je mist is dan ook de voldoening dat jij genoeg bent, dat het geluk van binnen zit. Als jij gelukkig bent met wie je bent dan heb je eigenlijk niet veel nodig. Je bent namelijk al gelukkig en als je dan wat leuks koopt, voegt het iets toe, in plaats van dat je het koopt om gelukkig te zijn.

Vind je het misschien leuk om het artikel als video te zien of te beluisteren, zie dan deze video.

Hoe nu verder?

Hoe kunnen we dit om gaan draaien? Door te luisteren naar onszelf, naar je lichaam en naar je gevoel en daar naar gaan handelen. Hoe brengen wij ons lichaam en geest weer in balans?

Want indien we inzien dat hetgeen we missen bij ons zelf ligt, dan kunnen we er dus iets mee gaan doen. We kunnen ons gaan bezigen met zelfontwikkeling en zo de lapjes stof die op jou licht liggen, langzaam maar zeker er af gaan halen, stuk voor stuk. Het is namelijk niet zo dat als je gaat werken aan jezelf dat je even alle lappen er even af kunt halen en we zijn klaar. Het is een proces wat je aangaat met jezelf.

Er is discipline en vooral geduld nodig om door te zetten en aan de gang te blijven. Stel jezelf de vragen, wat wil ik nou eigenlijk? Wat kan ik voor mezelf betekenen om dit te bereiken? Ik heb keuzes, welke ga ik maken? Hoe voelt mijn lichaam? Hoe kan ik het beste mijn lichaam voeden? In plaats van, wie ben ik? die vraag wordt namelijk naarmate je aan de slag gaat, vanzelf helder.

Tot slot!

Een cursus zoals nooit meer zorgen of stress, leert je zorgen en stress los te laten, om zodoende met een meer heldere blik bezig te zijn met je verdere persoonlijke ontwikkeling.

Begin je weg naar een leven zonder stress

Klik op de knop om naar de e-cursus Nooit meer zorgen of stress van Frank de Moei te gaan

Ga DIRECT naar de cursus toe!

Foto’s van pixabay.com en freepic.com

.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *